ความภักดีที่ไร้ค่า
หรือมีใครรินน้ำใจเธอไปหมด เพียงครึ่งหยดก็ไม่เหลือเจียดเผื่อฉัน
หรือเธอยอมพร้อมใจมอบให้กัน เพื่อสัมพันธ์ใหญ่กว่าน่าชื่นชม
ก่อนฝนตกฟ้ายังตั้งเค้าครึ้ม ครางกระหึ่มปร้างเปรี๊ยงเสียงขรม
ไม่บอกกล่าวเธอแปรผันปล่อยฉันตรม ด้วยอารมณ์อ่อนไหวตามใจตน
ถ้ารู้เธอกลับกลายง่ายอย่างนี้ ความใยดีจะไม่เหลือเผื่อเพียงหน
ดีหรือเลวไม่เหนี่ยวรั้งห่วงกังวล คบแค่คนเคยรู้จักเคยทักพอ
แต่รู้ก็ยับเยินสายเกินแก้ ถลำแดลึกไปไม่เหลือหลอ
สุดปวดร้าวในอุราน้ำตาคลอ จนใจท้อห่อเหี่ยวหมดเรี่ยวแรง
เคยมองโลกวิไลใสสว่าง บัดนี้จางลางเลือนเหมือนสิ้นแสง
แม้นหมู่ดาวพราวเพริดเจิดแจรง ดูหรี่แดงดังจะดับดวงลับแทน
ทุกสิ่งในโลกเหมือนหยุดเคลื่อนไหว ต่างเห็นใจฉันต้องหม่นหมองแสน
ผิดที่เธอโหดร้ายหมายหมิ่นแคลน ที่วางแผนฆ่าคนที่ดีต่อเธอ
